Een werkplek is geen plek meer. En een nummer is geen toestel meer. Waar vaste en mobiele telefonie ooit strikt gescheiden werelden waren, lopen die lijnen inmiddels volledig door elkaar. Bellen, data en apparaten vormen geen losse bouwstenen meer, maar één samenhangend communicatielandschap.

Telecom draaide lange tijd om infrastructuur. Een vaste lijn hoorde bij een bureau, een mobiel nummer bij een toestel. Beheer betekende kabels trekken, centrales configureren en abonnementen uitdelen. Met softphones, cloudtelefonie en mobiele integraties verschuift communicatie van locatie naar identiteit. Niet het bureau, maar de gebruiker staat centraal. Een nummer verhuist moeiteloos mee tussen laptop, smartphone, tablet en headset. Of iemand nu thuis werkt, onderweg is of op kantoor zit, de bereikbaarheid blijft gelijk.

Die ontwikkeling lijkt vanzelfsprekend, maar heeft grote gevolgen voor hoe organisaties hun communicatie inrichten. De vaste werkplek verliest zijn rol als ankerpunt. In plaats daarvan ontstaat een beweeglijke digitale werkruimte waarin communicatie overal beschikbaar moet zijn.

Eén nummer, vijf apparaten

In de dagelijkse praktijk betekent de vervaging vooral dat mensen niet meer kiezen tussen vast of mobiel. Ze gebruiken beide tegelijk, vaak zonder zich daarvan bewust te zijn. Een gesprek start op de laptop, gaat verder op de smartphone en wordt afgerond via een headset op kantoor. Voor de beller aan de andere kant blijft het één gesprek, met één nummer.

Technisch wordt dat mogelijk gemaakt door de koppeling tussen mobiele netwerken en vaste communicatieplatforms. Teams Calling, softphone-oplossingen en geïntegreerde beldiensten zorgen ervoor dat vaste en mobiele telefonie niet langer als aparte silo’s worden beheerd.

Voor gebruikers voelt dat als vrijheid. Voor organisaties vraagt het om andere keuzes in kostenstructuren, abonnementen en beheer. Het onderscheid tussen een vast contract en een mobiel bundeltje verliest aan betekenis. In plaats daarvan ontstaat een communicatieabonnement per medewerker, los van het apparaat.

Geen simkaart meer

Een belangrijke katalysator in die ontwikkeling is de eSIM. Geen losse simkaart meer, maar een digitaal profiel dat op afstand kan worden geactiveerd, aangepast of verplaatst. Daarmee verdwijnt opnieuw een fysieke grens uit het telecomdomein.

Voor organisaties maakt dat het beheer van mobiele connectiviteit flexibeler. Nieuwe medewerkers krijgen sneller toegang tot zakelijke communicatie, tijdelijke medewerkers kunnen eenvoudiger worden aangesloten, en bij verlies van een toestel is het nummer direct te blokkeren of te verplaatsen.

De eSIM past daarmee in hetzelfde patroon als softphones en cloudplatforms: communicatie wordt losgekoppeld van het fysieke apparaat en gekoppeld aan een digitale identiteit.

Bereikbaarheid

Met de technische vervaging groeit ook de complexiteit van bereikbaarheid. Wanneer iemand op meerdere apparaten tegelijk bereikbaar is, wordt de vraag niet langer ‘kan ik bellen’, maar ‘op welk moment en via welk kanaal ben ik beschikbaar’. Mensen schakelen voortdurend tussen werk en privé, tussen kantoor en thuis, tussen concentratie en overleg. De techniek biedt alle vrijheid, maar vraagt tegelijk om duidelijke afspraken. Wanneer mag een gesprek binnenkomen, wanneer gaat het naar voicemail, wanneer naar een collega? De klassieke openingstijden en doorschakelregels sluiten steeds minder aan op de realiteit van hybride werken. Bereikbaarheid wordt daarmee van een technische instelling een organisatorisch vraagstuk.

Kostenstructuren

Ook financieel verandert er van alles. In het verleden waren mobiele kosten vaak variabel en vaste lijnen relatief stabiel. Tegenwoordig lopen die werelden in elkaar over. Data, minuten en platformlicenties vormen samen één kostenplaatje per gebruiker. Dat maakt telecom minder voorspelbaar op de oude manier, maar vaak wel transparanter. De focus verschuift van het optimaliseren van losse bundels naar het beheersen van totale communicatiekosten per werkplek. Daarbij spelen gebruiksprofielen, dataverbruik, internationale bereikbaarheid en integraties met andere systemen een steeds grotere rol.

Devices

De vervaging van vast en mobiel maakt apparaten belangrijker. Smartphones, laptops, tablets, headsets en soms ook vaste toestellen vormen samen het persoonlijke communicatie-ecosysteem van een medewerker. Dat vraagt om grip op de hele levenscyclus van die devices als onderdeel van communicatie. Een defect toestel is geen hardwareprobleem meer, maar direct een bereikbaarheidsprobleem. Updates, beveiliging en vervanging hebben invloed op de continuïteit van gesprekken. Daarmee verschuift ook het belang van MDM en devicebeheer. Beveiligingsinstellingen, toegangsrechten en dataversleuteling bepalen niet alleen de veiligheid van data, maar ook de betrouwbaarheid van communicatie. Vast en mobiel mogen dan vervagen, het risico vervaagt niet mee.

Security volgt de gebruiker

Doordat communicatie niet meer vastzit aan één netwerk of één locatie, verplaatst ook security zich naar de gebruiker. Authenticatie, toestelbeheer, netwerktoegang en versleuteling vormen samen een beweeglijke beveiligingslaag. Een gesprek voeren via wifi thuis, 5G onderweg of het bedrijfsnetwerk op kantoor mag voor de gebruiker nauwelijks verschil maken. Achter de schermen vraagt dat om consistente beveiliging, ongeacht het netwerk of het apparaat. Daarmee wordt telecom verweven met identity, netwerkbeveiliging en endpointbeheer.

Waar telecom ooit werd ingericht vanuit kabels, centrales en netwerken, ligt de focus nu steeds meer bij de individuele gebruiker. Communicatie volgt de medewerker, niet de werkplek. Het nummer volgt het account, niet het toestel. Die verschuiving raakt direct aan werkprocessen. Nieuwe medewerkers moeten snel bereikbaar zijn, tijdelijke krachten snel weer verdwijnen uit systemen, en bereikbaarheid mag geen bottleneck vormen voor samenwerking.

Ontwikkeling

Die ontwikkeling gaat nog door. Nieuwe netwerken, verdere integratie met werkplatforms en slimmere vormen van devicebeheer maken dat de grenzen verder vervagen. Maar het gebruik door mensen is iets wat blijft: bellen, overleggen, schakelen en samenwerken. Alleen de vorm waarin dat gebeurt, wordt steeds flexibeler.

Microsoft heeft een spoedupdate uitgebracht voor een fout in de Message Queuing-dienst die optrad na een beveiligingsupdate van december. Het probleem speelde bij zakelijke omgevingen en valt samen met het formele einde van de reguliere ondersteuning voor Windows 10.

Sinds de beveiligingsupdate van 9 december ondervonden organisaties problemen met applicaties die gebruikmaken van Microsoft Message Queuing. Door een wijziging in het beveiligingsmodel kregen toepassingen geen toegang meer tot bepaalde systeemmappen. Dit leidde tot foutmeldingen over onvoldoende systeembronnen en in sommige gevallen tot vastlopende processen. Microsoft meldt dat het probleem is opgelost via een zogeheten out-of-band update, met updatecode KB5074976, die sinds 18 december beschikbaar is.

De fout ontstond na installatie van update KB5071546 en trof vooral systemen waarop MSMQ actief wordt gebruikt voor interne berichtverwerking. De noodpatch wordt buiten het reguliere updatekanaal aangeboden en is bedoeld voor omgevingen waar de storing directe impact heeft op bedrijfsprocessen.

Het incident valt samen met het definitieve einde van de algemene ondersteuning voor Windows 10. Op 14 oktober 2025 is de reguliere support voor dit besturingssysteem gestopt. Sinds die datum ontvangen systemen geen standaard beveiligingsupdates, bugfixes of technische ondersteuning meer. Microsoft geeft aan dat apparaten die op Windows 10 blijven draaien daardoor kwetsbaarder worden voor nieuwe beveiligingsproblemen.

Volgens het bedrijf zijn er nog wel uitzonderingen. Systemen die draaien op Long-Term Servicing-kanalen, zoals LTSC en LTSB, vallen onder een afwijkend ondersteuningsbeleid en blijven voorlopig beveiligingsupdates ontvangen. Voor de reguliere consumentenversie Windows 10 22H2 is de ondersteuning beëindigd.

Naast de MSMQ-kwestie meldt Microsoft dat ook een probleem met ouderlijk toezicht grotendeels is opgelost. Eerder dit jaar konden browsers zoals Google Chrome onverwacht afsluiten wanneer webfilters voor kinderen actief waren. De leverancier heeft filters aangepast voor recente browserversies. Voor resterende problemen wordt aangeraden om Activiteitsrapportage in te schakelen.

Microsoft blijft Windows 10 in uitzonderlijke gevallen nog van patches voorzien, maar geeft aan dat de focus ligt op nieuwere systemen zoals Windows 11 en op betaalde verlengde beveiliging via het Extended Security Updates-programma.

OpenAI heeft een update uitgebracht voor de beeldgeneratie in ChatGPT. De functie heet ChatGPT Images en draait op het nieuwe model GPT Image 1.5. Volgens het bedrijf ligt de nadruk op hogere snelheid, betere nauwkeurigheid bij bewerkingen en meer consistentie in gegenereerde beelden.

De update markeert een verdere uitbreiding van ChatGPT van tekstgebaseerde assistent naar een omgeving voor visuele creatie. OpenAI meldt dat het nieuwe beeldmodel tot vier keer sneller afbeeldingen kan genereren dan eerdere versies. Daarmee moet het maken en aanpassen van beelden minder wachttijd vergen tijdens het creatieve proces.

Een belangrijke wijziging zit in de manier waarop het model instructies opvolgt. Bij eerdere generaties leidde een kleine aanpassing vaak tot een volledig gewijzigde afbeelding. Met ChatGPT Images kunnen gebruikers gerichte wijzigingen doorvoeren, zoals het aanpassen van kleding, lichtinval of het toevoegen van een object, terwijl andere elementen in beeld gelijk blijven. Volgens OpenAI geldt dit ook voor gezichten en composities van personages.

Daarnaast introduceert het bedrijf meerdere functies die gericht zijn op visuele samenhang. Zo is het mogelijk om meerdere bronafbeeldingen te combineren tot één scène. Het model is ook beter in het weergeven van tekst in afbeeldingen, inclusief kleinere en complexere teksten. Dit moet het maken van bijvoorbeeld posters en infographics vereenvoudigen. Verder is het eenvoudiger geworden om dezelfde stijl of hetzelfde personage consequent te laten terugkeren in meerdere beelden.

Naast het model zelf is ook de interface aangepast. In de webversie en mobiele app van ChatGPT is een aparte Images-tab toegevoegd. In deze omgeving zijn eerdere creaties terug te vinden en kunnen gebruikers voorbeelden bekijken via zogeheten trending prompts. Ook zijn er vooraf ingestelde stijlen en filters beschikbaar, zonder dat een uitgebreide tekstprompt nodig is.

De uitrol van ChatGPT Images is gestart voor consumenten, zowel voor gratis als betaalde accounts. Voor zakelijke varianten zoals Business en Enterprise volgt de update in de komende weken. Ontwikkelaars krijgen via de API direct toegang tot GPT Image 1.5. OpenAI geeft aan dat het nieuwe model ook lagere kosten per generatie heeft dan de vorige versie.

Met deze stap vergroot OpenAI de concurrentie met andere aanbieders van multimodale modellen, waaronder Google, dat recent een update aankondigde rond Gemini 3 Flash.

We slaan meer data op dan ooit. Foto’s, video’s, logbestanden, sensordata, AI-modellen, klantprofielen, rapportages, back-ups van back-ups. Opslag is goedkoop geworden, zo lijkt het, en vrijwel onbeperkt beschikbaar. De vraag of we iets bewaren is in veel organisaties al lang geen vraag meer. De echte vraag is wanneer we zijn vergeten waarom we het eigenlijk doen.

Het lijkt onschuldig, want data wordt vaak gezien als grondstof voor innovatie, efficiëntie en inzicht. Maar datagroei begint steeds meer te wringen. Niet alleen financieel, maar ook organisatorisch, juridisch en maatschappelijk. Nederland digitaliseert razendsnel, maar de bijbehorende datahonger groeit nog harder.
Tot een jaar of tien geleden was opslag schaars. Schijven waren duur, capaciteit was beperkt en elke extra gigabyte moest worden afgewogen. Die tijd ligt ver achter ons. Cloudopslag is per definitie schaalbaar en lijkt oneindig. ‘Vol’ bestaat niet meer, alleen maandelijkste kosten.

Dat betekent nogal wat voor de dagelijkse praktijk. In plaats van selecteren en opruimen is het devies vaak geworden: alles bewaren, voor het geval dat. Niet omdat iemand exact weet waarvoor die data nodig is, maar omdat weggooien ingewikkeld voelt. Juridisch risicovol, organisatorisch spannend en praktisch onhandig.

Het leidt tot vreemde situaties. Organisaties die tientallen petabytes opslaan zonder enig idee van de inhoud. Afdelingen die hun eigen databergen aanleggen buiten het zicht van IT. Back-ups die jarenlang blijven bestaan zonder actief gebruik.

Data als bijproduct

De groei van data is geen op zichzelf staand fenomeen. Elke stap in digitalisering produceert nieuwe informatie. Online werken, slimme apparaten, cameratoezicht, sensoren, apps en AI-systemen: elk proces laat een datakruimelspoor achter. Vaak zonder dat expliciet wordt besloten wat we daar later mee willen.
Daarmee verschuift data van doel naar bijproduct. We verzamelen het niet, het ontstaat gewoon. Wie een videovergadering start, genereert metadata. Wie een webshop runt, bouwt automatisch klantprofielen. Wie machines monitort, slaat elke seconde meetwaarden op. En dat meestal zonder expliciet bewaarbeleid.

De paradox is dat veel organisaties tegelijk klagen over een gebrek aan inzicht, terwijl ze verdrinken in informatie. Meer data leidt niet vanzelf tot betere beslissingen. Vaak juist het tegenovergestelde. Hoe groter de berg, hoe lastiger het wordt om gerichte vragen te stellen.

De kosten die niemand echt ziet

Opslag lijkt goedkoop. Een paar euro per terabyte per maand is geen drempel die bestuurlijke discussies oproept. Maar die lage instap misleidt. Want data kost niet alleen ruimte, maar ook beheer, beveiliging, back-up, compliance, energie en netwerkcapaciteit. Die kosten worden zelden in zichtbaar in een overzicht van de kosten van opslag. Ze zitten verspreid over budgetten, leveranciers en contracten.

Daar komt nog bij dat data zelden verdwijnt. Wat eenmaal is opgeslagen, blijft vaak bestaan. Systemen worden vervangen, maar archieven migreren mee. Projecten stoppen, maar datasets leven door. Dit voelt voor veel organisaties ongemakkelijk. Want opruimen betekent keuzes maken. Wat mag weg, wat moet blijven, wie beslist daarover en wie draagt het risico als er iets verdwijnt dat later toch nodig blijkt? Het is veiliger om het dus gewoon uit te stellen, en zo de berg nog verder te vergroten.

Juridische mist

Datahonger wordt ook gevoed door onzekerheid over wetgeving. Privacyregels, bewaarplichten, archiefwetten, audits. Veel organisaties kiezen ook hier voor de veilige kant door alles te bewaren. Niet omdat de wet dat expliciet vraagt, maar omdat niemand het tegendeel durft te onderbouwen.
En dat terwijl bewaarplicht en privacy steeds vaker botsen. Wat mag je bewaren en hoe lang? Wanneer wordt informatieve waarde een juridisch risico? En wie is verantwoordelijk als data jarenlang blijft bestaan zonder duidelijk doel? Dat zijn vragen die niet alleen bij juristen thuishoren, maar steeds vaker op bestuursniveau belanden.

Data staat daarnaast zelden op één plek. Verspreid over cloudplatforms, SaaS-diensten, back-ups, legacy-omgevingen en lokale systemen ontstaat een lappendeken waar niemand nog volledig grip op heeft. Dat maakt het beheersen van risico’s complex, ook zonder dat er sprake is van incidenten.

De mythe van later

Een veelgehoorde reden om alles te bewaren is het idee dat data in de toekomst waarde kan krijgen. Voor analyses, optimalisatie, AI-toepassingen of beleidsvorming. Dat klopt. Soms. Het veronderstelt ook dat data daadwerkelijk bruikbaar blijft. En dat blijkt maar zelden het geval.

Datasets verouderen. Structuren veranderen. Context verdwijnt. Zonder actieve datakwaliteit verliest informatie snel zijn betekenis. Oude data wordt daardoor zelden een goudmijn, maar eerder een digitaal moeras waarin niemand nog de weg vindt. Toekomstwaarde ontstaat niet vanzelf. Die vraagt om actief beheer, heldere doelen en periodieke keuzes.

Menselijk gedrag

De kern van de datahonger ligt niet in techniek, maar in menselijk gedrag. In de neiging om te verzamelen in plaats van te selecteren. In de angst om te verwijderen. In de veronderstelling dat meer altijd beter is. Zolang die reflex intact blijft, blijft de berg groeien.

Daarom verschuift de discussie langzaam van opslagcapaciteit naar datagebruik. Niet hoeveel je kunt bewaren, maar wat je wilt bewaren en waarom. Dat vraagt om andere gesprekspartners. Niet alleen IT en beheer, maar ook bestuur, juridische afdelingen, privacy-officers, controllers en duurzaamheidsteams. Data is dus gewoon een vraagstuk van de héle organisatie.

De Amerikaanse economie profiteert sterk van grootschalige investeringen in AI, terwijl de eurozone nauwelijks economische impuls ziet. Dat blijkt uit de halfjaarlijkse Economic Outlook van Atradius, waarin ook Nederland wordt genoemd als achterblijver op het gebied van ai-investeringen.

De wereldeconomie liet in 2025 meer veerkracht zien dan eerder voorzien. Volgens Atradius groeide de wereldhandel met 3,5 procent, mede door grote kapitaalstromen naar AI-infrastructuur en het naar voren halen van exportorders richting de Verenigde Staten. Deze ontwikkeling contrasteert met de situatie in Europa, waar AI-investeringen nauwelijks bijdragen aan economische groei. Voor de eurozone verwacht Atradius een groei van 0,9 procent in 2026 en een beperkt herstel in 2027 met 1,6 procent.

In de Verenigde Staten ontwikkelt de economie zich volgens Atradius tot een zogenoemde tweesporen economie. De AI-sector groeit snel door investeringen in datacenters, chips, opslag en netwerkcapaciteit. Noord-Amerika was in de eerste helft van 2025 goed voor ongeveer een vijfde van de wereldwijde ai-gerelateerde groei. Tegelijkertijd verzwakt de bredere Amerikaanse economie. Buiten de AI-sector waren investeringen in diezelfde periode zelfs negatief, wat Atradius toeschrijft aan beleidsonzekerheid en aanhoudende inflatie. Voor 2026 en 2027 verwacht de kredietverzekeraar een economische groei van ongeveer 2 procent in de VS, mede doordat de investeringsgolf in AI afvlakt.

De sterke groei van de wereldhandel in 2025 hangt volgens Atradius vooral samen met de handel in AI-gerelateerde goederen. Voor 2026 voorziet het rapport echter stagnatie. Aanhoudende handelsspanningen en hogere tarieven drukken de vooruitzichten, vooral tussen Noord-Amerika en Azië. De impact blijft volgens Atradius wel beperkter dan eerder gevreesd, doordat exporteurs gebruikmaken van uitzonderingen en grote economieën zoals de EU, het Verenigd Koninkrijk en Japan afzien van vergeldingsmaatregelen richting de VS.

In de eurozone blijft het economische effect van AI-investeringen beperkt. Zwak consumentenvertrouwen en lage investeringsgroei, met name in Duitsland en Frankrijk, drukken de groei. Atradius wijst erop dat het verschil in investeringsniveau groot is. Waar Europa in 2024 circa 8,7 miljard euro investeerde in AI-infrastructuur, liepen de uitgaven in de VS op tot bijna 200 miljard dollar, met een verdere stijging naar ongeveer 340 miljard dollar in 2025. Volgens Atradius betekent dit dat AI in Europa op korte termijn minder bijdraagt aan economische groei, al is de regio volgens het rapport wel voorbereid op bredere adoptie op middellange termijn.

Ook Nederland blijft achter bij investeringen in AI. De Nederlandse economie groeit volgens Atradius met 1,6 procent in 2025 en 1,2 procent in 2026. Beperkingen zoals een overvol stroomnet spelen daarbij een rol. Het rapport stelt dat een toename van investeringen in AI nodig is om de economische groei in de komende jaren extra impuls te geven.

Wekelijks verzamelt ChannelConnect de opvallendste, leukste of beste nieuwsitems en tools. Met natuurlijk speciale aandacht voor de toepassingen ervan voor IT-dienstverleners en msp’s. Het overzicht van de afgelopen week.

Nieuws

Tools*

AI in Nederland en Europa

Open-weight large language models zoals Mistral, Meta’s Llama, Google Gemma en Alibaba Qwen blijken structureel kwetsbaar voor zogeheten multi-turn aanvallen. Dat blijkt uit wereldwijd onderzoek van Cisco, waarin acht veelgebruikte open AI-modellen uit de Verenigde Staten, Europa en China zijn geanalyseerd.

Bij multi-turn aanvallen benaderen aanvallers een AI-model via een reeks zorgvuldig opgebouwde interacties. Door stap voor stap de context of rol van het model te verschuiven, kunnen ingebouwde veiligheidsmaatregelen worden omzeild. Volgens Cisco zijn deze aanvallen aanzienlijk effectiever dan traditionele single-turn aanvallen, met een succesratio die twee tot tien keer hoger ligt.

Uit het onderzoek blijkt dat het slagingspercentage van multi-turn aanvallen varieert van 26 tot 93 procent, vooral bij langere gesprekken. In de praktijk kan dit leiden tot het prijsgeven van gevoelige bedrijfsinformatie, interne processen of klantgegevens. Daarnaast kunnen modellen worden misleid tot het genereren van phishingberichten of andere schadelijke content, en tot output die buiten vastgestelde ethische of beleidsmatige grenzen valt.

De kwetsbaarheid hangt volgens Cisco samen met de aard van open-weight modellen. Doordat deze modellen openbaar beschikbaar en aanpasbaar zijn, ligt de verantwoordelijkheid voor beveiliging grotendeels bij de organisaties die ze inzetten. In tegenstelling tot gesloten modellen blijken open-weight varianten moeite te hebben om veiligheidsregels consistent toe te passen zonder aanvullende controles.

Cisco stelt dat organisaties extra maatregelen nodig hebben om het risico op misbruik te beperken. Daarbij gaat het onder meer om het toepassen van strikte systeeminstellingen die aansluiten bij het beoogde gebruik, aanvullende beveiligingslagen tijdens runtime en regelmatige tests om manipulatie tijdig te signaleren. Zonder dergelijke maatregelen blijven open AI-modellen volgens het onderzoek kwetsbaar tijdens inzet in productieomgevingen.

De snelle inzet van AI binnen organisaties leidt tot een sterke toename van cloudbeveiligingsrisico’s. Dat blijkt uit het State of Cloud Security Report 2025 van Palo Alto Networks, gebaseerd op onderzoek onder ruim 2.800 securityprofessionals in tien landen. Vrijwel alle respondenten kregen het afgelopen jaar te maken met aanvallen op AI-applicaties en -diensten.

Volgens het rapport groeit het cloud-aanvalsoppervlak mee met de uitbreiding van AI-workloads. 99 procent van de ondervraagde organisaties meldt dat hun AI-systemen in de afgelopen twaalf maanden minimaal één keer zijn aangevallen. Tegelijkertijd zorgt het toenemende gebruik van door AI gegenereerde code voor extra druk op securityteams. Bijna alle respondenten geven aan gebruik te maken van zogeheten vibe coding, waarbij snel code wordt gegenereerd met behulp van AI. Dit leidt tot meer onveilige code dan teams kunnen bijwerken. Meer dan de helft van de teams rolt wekelijks nieuwe code uit, terwijl minder dan een vijfde kwetsbaarheden in hetzelfde tempo kan verhelpen.

Het rapport laat zien dat aanvallers zich steeds vaker richten op fundamentele cloudlagen, zoals API’s, identiteiten en netwerktoegang. Het aantal API-gerelateerde aanvallen is volgens de respondenten met 41 procent gestegen, mede doordat AI-systemen sterk afhankelijk zijn van API’s. Identiteit en toegangsbeheer blijft daarbij een zwakke plek. 53 procent noemt tekortschietende IAM-praktijken als een belangrijk probleem, wat het risico op misbruik van inloggegevens en datalekken vergroot.

Ook laterale beweging binnen cloudomgevingen vormt een blijvend risico. Ruim een kwart van de respondenten ziet onbeperkte netwerktoegang tussen workloads als een groeiende dreiging, omdat aanvallers zich hierdoor eenvoudiger door omgevingen kunnen verplaatsen. Daarnaast wijst het onderzoek op de gevolgen van versnipperde securitylandschappen. Organisaties gebruiken gemiddeld zeventien cloudbeveiligingstools van meerdere leveranciers, wat leidt tot blinde vlekken en tragere incidentafhandeling.

De afstemming tussen cloudbeveiliging en het SOC blijft daarbij achter. Gefragmenteerde workflows en databronnen zorgen ervoor dat drie op de tien teams meer dan een dag nodig hebben om een incident op te lossen. Tegelijkertijd geeft een grote meerderheid aan dat integratie van cloud- en applicatiebeveiliging met het SOC noodzakelijk is om effectiever te kunnen reageren op dreigingen.

Volgens Palo Alto Networks laat het onderzoek zien dat bestaande benaderingen van cloudbeveiliging moeite hebben om het tempo van AI-gedreven aanvallen bij te houden. Het bedrijf stelt dat organisaties behoefte hebben aan meer samenhang tussen preventie en incidentrespons om risico’s sneller te kunnen beperken.

ESET Research heeft het Threat Report H2 2025 gepubliceerd, gebaseerd op data van juni tot en met november 2025. Het rapport laat een duidelijke toename zien van AI-gedreven aanvallen, groeiende NFC-dreigingen en verschuivingen binnen het ransomwarelandschap.

Volgens ESET zijn NFC-gerelateerde dreigingen in de tweede helft van 2025 sterk toegenomen in omvang en complexiteit. De telemetrie van het beveiligingsbedrijf laat een stijging van 87 procent zien, met meerdere nieuwe campagnes en technische uitbreidingen. Ngate, een eerder ontdekte NFC-dreiging, kreeg nieuwe functionaliteit waarmee contactgegevens kunnen worden buitgemaakt. Daarnaast werd RatOn waargenomen, een nieuw type malware dat functionaliteit van remote access trojans combineert met NFC-relayaanvallen. Deze malware werd verspreid via valse appstores en misleidende advertenties die zich voordeden als alternatieve versies van bestaande apps. Ook PhantomCard, gebaseerd op NGate en gericht op de Braziliaanse markt, dook in meerdere campagnes op.

Het rapport beschrijft dat AI in H2 2025 nadrukkelijker wordt ingezet door cybercriminelen. ESET ontdekte PromptLock, ransomware die gebruikmaakt van AI om zelfstandig kwaadaardige scripts te genereren. Tegelijkertijd ziet het bedrijf verbeteringen in bestaande oplichtingstechnieken, waaronder realistischer deepfakes, aanwijzingen voor AI-gegenereerde phishingwebsites en kortlopende advertentiecampagnes die bedoeld zijn om detectie te ontwijken. Detecties van Nomani-investeringsfraude lagen in totaal 62 procent hoger dan een jaar eerder, ondanks een lichte daling binnen H2 2025. Deze campagnes verschoven daarbij van sociale platforms naar onder meer videodiensten.

Binnen ransomware steeg het aantal slachtoffers in 2025 al boven het niveau van 2024 uit. ESET verwacht over het hele jaar een groei van 40 procent. Akira en Qilin worden genoemd als dominante ransomware-as-a-service-groepen, terwijl nieuwkomer Warlock nieuwe methoden introduceerde om detectie te omzeilen. Tegelijk blijft het gebruik van tools om endpoint detection and response uit te schakelen toenemen.

Op geopolitiek vlak signaleert ESET een toename van digitale spionage en sabotage door statelijke actoren uit China, Rusland, Iran en Noord-Korea. Europa geldt daarbij als belangrijk doelwit, onder meer vanwege defensie-initiatieven, digitale infrastructuur en internationale toeleveringsketens. Ook Noord-Koreaanse ransomwaregroepen zijn actiever geworden, mogelijk met financiële motieven.

De Lumma Stealer-infostealer verloor in H2 2025 aanzienlijk aan terrein. Het aantal detecties daalde met 86 procent ten opzichte van de eerste helft van het jaar. Daartegenover staat een sterke opmars van CloudEyE, ook bekend als GuLoader. Het aantal detecties nam bijna dertig keer toe, waarbij Polen goed was voor 32 procent van de waargenomen aanvalspogingen in de tweede helft van 2025.

Zorgprofessionals zien vooral kansen voor AI bij administratieve taken en monitoring op afstand. Het vertrouwen in toepassingen voor directe patiëntenzorg, zoals diagnostiek, blijft achter. Dat blijkt uit onderzoek naar digitale transformatie in de Nederlandse zorgsector.

Uit onderzoek van Conclusion onder 643 zorgprofessionals blijkt dat AI vooral wordt gezien als hulpmiddel voor administratieve verlichting. Driekwart van de respondenten heeft vertrouwen in AI voor monitoring van thuismetingen. Voor administratieve taken ligt dat vertrouwen op 69 procent. Het vertrouwen in AI voor diagnostiek is met 50 procent beduidend lager.

Hoewel AI vaak wordt genoemd als oplossing voor personeelstekorten, is het beeld onder zorgprofessionals terughoudend. Meer dan de helft van de respondenten vindt dat AI wordt overschat als middel tegen personeelsschaarste. Tegelijkertijd ziet 45 procent AI wel als instrument om uitstroom van personeel te beperken. Bijna de helft verwacht dat AI vooral wordt ingezet om meer patiënten te kunnen behandelen, niet zozeer om de werkdruk te verlagen.

De verwachte voordelen van AI liggen volgens de respondenten vooral bij snellere administratieve processen, vermindering van werkdruk en slimmere planning. Tegelijkertijd geeft 40 procent aan dat de zorg zonder ingrijpende digitalisering dreigt vast te lopen.

Administratieve toepassingen worden het vaakst genoemd als kansrijk. Bij dossiervorming ziet 59 procent mogelijkheden voor AI. Het vertrouwen in deze toepassing ligt nog hoger. Ook bij thuismonitoring zijn de verwachtingen positief. Voor andere toepassingen, zoals voorspellende modellen, chatbots en AI-ondersteunde diagnostiek, ligt het vertrouwen lager en dicht bij elkaar.

Technologieën die al langer worden ingezet krijgen duidelijk meer vertrouwen. Remote monitoring wordt het vaakst genoemd, gevolgd door spraakgestuurde verslaglegging. Bij de vraag naar belangrijkste toekomstige technologieën staat AI pas op de vierde plaats, na thuismonitoring en remote care, patiëntportalen en toepassingen voor zelfregie, en spraakgestuurde verslaglegging.

Angst en risicomijding vormen volgens een deel van de respondenten een belemmering voor innovatie. Ruim een derde vindt dat dit de vernieuwing in de zorg afremt. Een vergelijkbaar aandeel ziet meer potentie voor AI, maar denkt dat zorgorganisaties terughoudend zijn in de toepassing ervan.

Volgens de onderzoekers ligt de grootste meerwaarde van AI op dit moment bij administratieve processen en monitoring. Grootschalige inzet vraagt daarbij om goed ingerichte datavoorzieningen, die als basis dienen voor betrouwbare toepassing.